zaterdag 10 november 2012

FocusEuropa is nu FocusGroningen

Vanaf vandaag, 10 november 2012, zijn alle artikelen over Nederland en Europa te vinden op de nieuwe website: www.focusgroningen.nl , onder het hoofdstuk Europa.

FocusGroningen alles onder één site en veel meer!

zondag 30 september 2012

Nederland Limburg Venlo Kloosterkapel Domani



Domani, een voormalige kloosterkapel, vinden we aan de Keizerstraat in Venlo.  Deze kapel is een rijksmonument en herinnert, samen met het voormalig klooster en bijbehorende tuin die begrensd wordt door de oude stadsmuur, aan het rijke laat middeleeuwse kloosterleven in Venlo. Aan het einde van de twintigste eeuw nam de belangstelling voor het katholieke kloosterleven af.
 

De dominicianen in Venlo verkochten deze kapel, samen met het door hen in 1962 op de middeleeuwse keldergewelven gebouwde nieuwe klooster aan een woningstichting in Venlo-Blerick.
De kapel heeft, naast hoogwaardig onderhoud, renovatie van casco en restauratie van de luidklokken en orgel, vele eigentijdse voorzieningen gekregen die haar een nieuwe toekomst beloven. In het voorportaal is een kleine devotiekapel voor Maria in de Weide ingericht. Een nieuwe entree voor bezoekers is aan de buitenpatio gerealiseerd en geeft toegang tot een bijzondere foyer in de voormalige sacristie.

De toevoegingen van de akoestiek, passende verlichting en complete klimaatbeheersing hebben het interieur van de voormalige kloosterkapel volledig in tact gelaten. Deze monumentale, eeuwenoude kapel gaat als exclusief cultuurpodium en locatie voor burgerlijke huwelijken en bijzondere ontvangsten verder als Domani, podium voor morgen. 



Het Keizerstraatje, in de volksmond Floddergats genaamd, bevinden we ons in één van de weinig bewaarde oorspronkelijke oude delen van de stad Venlo. Rondom de kloosterkapel is een hekwerk geplaatst met Venlose persoontyperingen. Köpkes worden ze liefkozend door de Venlonaren genoemd. Het hekwerk is ontworpen door de Venlose kunstenaar Ger Jansen. Ze zien we een Höllewölle (een sufferd) een Prazelmuts (onbenullige praatjesmaker) etc. aan. Heel bijzonder.

Nederland Limburg Venlo Stadhuis



Het stadhuis van Venlo is een vrijstaand stadhuis in renaissancestijl. Het ligt aan een plein (de Markt, vroeger ook wel het Cruys geheten), op de kruising van zowel de Steenstraat/Gasthuisstraat als de Peperstraat/Jorisstraat met de Lomstraat/Vleesstraat in de Nederlandse stad Venlo in de gelijknamige gemeente.

Op de eerste kaarten van Venlo staat een kasteelachtig gebouw (woontoren met ridderzaal ?) aangegeven, dat toebehoorde aan ridder Gerart van Bocholt, die het aan de stad heeft verkocht, kort nadat Venlo stadsrechten kreeg 1343. De schepenen van Venlo vergaderden nadat Venlo stadsrechten kreeg namelijk eerst bij de schepenen thuis. Het huis naast Van Bocholt werd daarna ingericht als leprozenhuis. Uiterst merkwaardig, omdat het in die tijd bekend was dat het een uiterst besmettelijke ziekte was en zulke huizen dus ver buiten de stadsmuren werden verplaatst. Het vermoeden bestaat dat het gemeentebestuur destijds een boze opzet had om Gerart op deze manier uit zijn huis te verdrijven. Nadat Gerart zijn huis verkocht had, werd het leprozenhuis naar buiten de stadsmuren verplaatst.

Het "steenen huys" werd overigens voor het eerst vermeld 1374. De adellijke heren die hier rechten hadden waren immers grotendeels door de Hertog van Gelre uitgekocht en verlieten de stad. Het is 250 jaar in gebruik geweest, totdat de welvaart en vrede het toelieten een moderner gebouw te stichten. Met gebruikmaking van bestaande delen werd een statig renaissancegebouw ontworpen door bouwmeester Willem van Bommel uit Emmerik. Het gebouw kwam nu vrij te staan. Het is gebouwd tussen 1597 en 1601 (muurankers aan de voorzijde met 1598). Bij de gevel sluiten twee ongelijke hoektorens aan. De trappen en het bordes zijn een toevoegsel uit 1609.

zaterdag 29 september 2012

Nederland Limburg Roermond Sint Christoffelkathedraal


De oudste bewoning van Roermond was aan het zogenaamde 'Buitenop', aan de voet van de huidige kathedraaltoren, vlakbij de plek waar tegenwoordig de Roer uitmondt in de Maas. Hier heeft ook de eerste parochiekerk van Roermond gestaan. Later breidde de stad zich uit in de richting van het huidige centrum. Toen er een omwalling rond de stad werd aangelegd, kwam de oude parochiekerk buiten de stadsmuur te liggen. Om die reden werd omstreeks 1410 begonnen met de bouw van een nieuwe parochiekerk, de huidige Sint Christoffelkathedraal.

De bouwstijl is hoofdzakelijk laatgotisch. Oorspronkelijk werd de kerk gebouwd in de vorm van een Grieks kruis (vier gelijke armen) met daarin een toren. In de loop van de eeuwen werd de kerk vele malen uitgebreid, totdat ze haar huidige vorm had gekregen: een in hoofdzaak bakstenen gebouw, bestaande uit een vijfbeukig schip met een ingebouwde westtoren, uitspringende dwarsbeuken en een driebeukig hallenkoor. 





De monumentale Sint Christoffelkerk heeft door de eeuwen heen diverse rampen meegemaakt: in 1554 een stadsbrand, in 1566 de beeldenstorm en in 1572 plundering door de troepen van Willem van Oranje. Bovendien diverse blikseminslagen, stormschade en torenbranden. De zwaarste verwoesting vond plaats op 28 februari 1945, toen de Duitsers daags voor de bevrijding van Roermond de toren van de kathedraal opbliezen. De meest recente ramp trof de kerk op 13 april 1992 toen een aardbeving zorgde voor aanzienlijke schade.

donderdag 16 augustus 2012

Nederland Drenthe Eelde Paterswolde Paterswoldsemeer


Het Paterswoldsemeer (ook: Paterswoldse meer of Paterswoldermeer) is een meer ten zuidwesten van de Nederlandse stad Groningen in de provincie Drenthe

Het Paterswoldsemeer vormt een onderdeel van het Drents-Gronings merengebied. Inclusief het Hoornsemeer is het 270 hectare groot. Aan de oostzijde is het Paterswoldse meer via de schutsluis de Nijveensterkolk verbonden met het Hoornsediep, een restant van de Drentsche Aa, en daarmee met het Noord-Willemskanaal. Aan de zuidzijde wordt het meer begrensd door de Meerweg, de weg van Haren naar Paterswolde. Ten zuiden daarvan ligt het Friese Veen.
Het Paterswoldsemeer is ontstaan in de 16e en 17e eeuw door afgraving van het veen in het gebied dat ook wel Neerwolde wordt genoemd. Een van de recreatieverenigingen die aan het meer bestaan, is daar naar genoemd. De vereniging heet evenwel Meerwold, omdat de oprichters van de vereniging waarschijnlijk dachten dat het wold iets met het meer te maken had.

In het begin van de 20e eeuw werd het gebied ontdekt door welgestelde recreanten. Dat was ook de tijd dat veel van de huidige in het oog vallende locaties werden aangelegd. De bekendste hiervan zijn de Paalkoepel, een op palen gebouwd paviljoen (thans café-restaurant), hotel het Vergulde Anker (het voormalige Familiehotel) en het clubhuis van de zeilvereniging De Twee Provinciën.

dinsdag 10 juli 2012

Nederland Delft Sterfdag Willem van Oranje 10 juli 1584

delft-graftombe willem van oranje

Op 10 juli 1584 pleegde de Fransman Balthasar Gerards (die zich voordeed als de protestant François Guyon) zijn fatale aanslag. Oranje lunchte die middag met Rombertus van Uylenburgh, burgemeester van Leeuwarden, zijn zus, zijn vrouw en zijn dochter in het Prinsenhof te Delft. Oranje wilde van deze Friese rechtsgeleerde in het bijzonder informatie over het unieke Friese rechtssysteem. Na deze maaltijd wilde Oranje de trap naar zijn slaap/werkkamer oplopen en werd van zeer korte afstand door Gerards met een pistool doodgeschoten. Oranje's laatste woorden waren volgens overlevering: Mon Dieu, mon Dieu, ayez pitié de moi et de ce pauvre peuple, wat wordt vertaald als: "Mijn God, Mijn God, heb medelijden met mij en met dit arme volk". Maar volgens een bekritiseerd onderzoek dat in maart 2012 werd gepresenteerd was het vrijwel zeker dat hij dit niet meer heeft kunnen zeggen. Met het schot dat Gerards loste kwamen drie kogels vrij. Eén hiervan ging door het hart van Oranje waarna hij vrijwel zeker op slag dood was, en dus niet meer in staat was deze woorden uit te spreken. De onderzoekers baseerden zich hierbij onder meer op het oorspronkelijke Latijnse sectierapport dat Pieter van Foreest en Cornelis Buyssen na de dood van Willem van Oranje opstelden. De vertaling van dit rapport was echter volgens historici eigenzinnig gedaan en strookte niet met het Nederlandstalige verslag dat dezelfde artsen uitbrachten aan de Staten-Generaal. Volgens getuigenverklaringen heeft Willem van Oranje wel nog iets gezegd tegen zijn stalmeester, maar het is onduidelijk wat dat was. 


delft-pieter foreest
De moordenaar werd na een wilde achtervolging gegrepen en veroordeeld tot de zwaarste lijfstraf die er beschikbaar was:
"Zijn rechterhand waarmee hij het moorddadige feit gepleegd heeft, zal met een gloeiende tang afgeknepen worden; vervolgens zal men met gloeiende tangen op verscheidene plaatsen op zijn lichaam het vlees afknijpen tot op het bot. Vervolgens vierendele men hem levend waarna het hart uit zijn borstkas gesneden en hem in het gezicht geworpen zal worden. Tenslotte zal men zijn hoofd afhakken waarna zijn vier uiteengetrokken delen op de Haagpoort, Oostpoort, Ketelpoort en de Waterslootsepoort tentoongesteld dienen te worden. Zijn hoofd moet op een staak gespietst en vervolgens bij het voormalige huis van de prins geplaatst worden."
Gerards tartte desondanks zijn beulen, die daardoor meenden dat ze met de duivel zelf te maken hadden. Het hoofd prijkte enige tijd als afschrikwekkend voorbeeld op de stadsmuur tot de priester Sasbout Vosmeer - hij was apostolisch vicaris in Delft - het meenam naar de bisschop van Keulen, die er overigens weinig prijs op stelde.

den bosch-sint jans kathedraal
Twee weken na de moord op Willem van Oranje werd op 25 juli 1584 in de Sint-Janskathedraal van 's-Hertogenbosch uit dankbaarheid het Te Deum gezongen door kanunniken.  Dit uit blijdschap vanwege de dood van de uitvoerder van de uithongeringspolitiek van de stad, die in de meierij van Den Bosch aan tweederde van de bevolking het leven kostte.  Tevens was de bevolking bevreesd voor het mogelijke lot van Den Bosch na een inname door de Staatse troepen van de prins, zoals de plundering en burgermoord die Roermond was overkomen toen Willem van Oranje die stad had veroverd. De blijdschap was echter van korte duur. Diezelfde avond sloeg de bliksem in de toren en ontstond er grote schade aan de kathedraal. De hoge middentoren brandde geheel af, klokken vielen uit de toren, altaren en het orgel van Hendrik Niehoff uit 1533 werden onherstelbaar beschadigd. De schilder Hans van de Ven heeft dit tafereel op doek vastgelegd.

(bron: wikepedia)

maandag 25 juni 2012

Nederland Gelderland Nijmegen Quack monument



nederland-gelderland-nijmegen-quack monument
Quack-monument of Marie-Adolffontein is een monument in Nijmegen en staat aan de Kronenburgsingel.
Het Quack-monument is oorspronkelijk opgericht in 1926 uit een legaat van Arnoldus Burchard Adolphus Quack (Nijmegen, 6 april 1842 – Nijmegen, 11 november 1920). Quack was van 1902 tot 1919 wethouder van de gemeente Nijmegen. Het monument is vernoemd naar hem en zijn tweelingzus Maria (Marie) Christina (Nijmegen, 6 april 1842 – Nijmegen, 15 maart 1905). Quack liet zijn nalatenschap aan de gemeente Nijmegen na onder de voorwaarde dat er een fontein, de Marie-Adolffontein vernoemd naar zijn zus, opgericht zou worden.
Architect Willem Bijlard ontwierp het monument dat vier fonteinen en vier klokken aan de voet en vier lantaarns in de top bevat. Het onderste gedeelte is van granito. De obelisk is van rood graniet met gebeeldhouwde art-deco ornamenten. De lantaarns en klokken zijn van brons. De ornamentale vlakken onder de klokken zijn gemaakt door steenhouwer Litjes. Er is 75 m3 graniet en 30 m3 beton aan verwerkt.
Het is in 1958 afgebroken, omdat het moest wijken voor het verkeer. Verschillende delen, zoals de glazen gedeeltes en de klokken waren vernield door onder andere het bombardement op Nijmegen. De verschillende onderdelen werden jarenlang bewaard. In 1976 was er sprake van het monument in het nieuwe stadsdeel Dukenburg te plaatsen, maar dat is niet doorgegaan. Uiteindelijk werd het monument in 2000 herbouwd op dezelfde plaats als waar het tot 1958 stond. Het plein, dat onderdeel was van de Nassausingel, is eind 2008 Quackplein genoemd.
Het monument wordt vaak vergeleken met een fallus. Op Wereldaidsdag 2004 werd een enorm 'condoom' over het monument getrokken.

(bron: wikipedia)

woensdag 20 juni 2012

Nederland Limburg Arcen Kasteeltuinen Arcen


nederland-limburg-arcen-kasteeltuinen
nederland-limburg-arcen-kasteeltuinen
Het Kasteel van Arcen stamt uit de 17e eeuw en is gebouwd in opdracht van de Hertogen van Gelre. Het huidige kasteel werd gebouwd op de restanten van het vorige Kasteel dat op haar beurt weer werd gebouwd op de restanten van het eerste Kasteel 'Huys den Kamp'.

Het huidige kasteel is gebouwd in de barokperiode. Barok kenmerkt zich onder andere door overdadige vormen en uitdrukkingen van kracht – het streven naar grootsheid. Het gebouw verloor zijn symmetrie door een brand in de 19e eeuw waarbij de linkervleugel verloren ging. Dit deel van het gebouw is nooit meer herbouwd. 


Het Koetshuys
In het Koetshuys stonden vroeger de koetsen en landbouwwerktuigen van de kasteelheren. Later toen de Zwitserse kunstschilder professor Friedrich August Deusser eigenaar werd van het Kasteel, werd het Koetshuys ingericht als atelier. In de gevel bevinden zich nog kleine karakteristieke ovale raampjes uit vroeger tijden. Aan de noordzijde van het Koetshuys zit een groot raam dat de kunstschilder heeft laten aanbrengen zodat hij voldoende licht in zijn atelier kreeg. De kunstschilder heeft in het Koetshuys van Kasteeltuinen Arcen honderden schilderwerken gemaakt.


natuur-bloemen-rozen
nederland-limburg-arcen-kasteeltuinen
Rosarium
De tien rozentuinen in het  Rosarium hebben allemaal een eigen thema en herbergen onder andere klimrozen, leirozen en liaanrozen. Wanneer de rozen volop in bloei staan is het in de tuinen een waar geur- en kleurfestijn.

Water- en beeldentuin
Vanuit het romantische Rosarium verder op ontdekkingsreis door Kasteeltuinen Arcen, komt u door de Hosta-Varentuin terecht in de uitgestrekte water- en beeldentuin. Hier komt u volledig tot rust.
Tussen de zacht glooiende grasheuvels liggen zeven grote vijvers met bijbehorende waterplanten op verschillende niveaus. De vijvers fungeren als natuurlijke spiegels waarin monumentale bomen, kunstobjecten en de lucht op een speciale wijze worden weergegeven.

Lommerrijk
Lommerijk betekent letterlijk ‘schaduwrijk’. In de schaduw van diverse boomsoorten groeien in deze tuin vele vaste planten. Longkruid, astilbe, eendagslelies en bolgewassen bieden in de bloeiperiode het Lommerrijk een uitbundige kleurenpracht.  In het Lommerrijk maakt u tevens kennis met doodshoofdaapjes die hier op verschillende eilanden leven.

nederland-limburg-arcen-kasteeltuinen
Wereldtuinen

In de wereldtuinen in Kasteeltuinen Arcen worden de verschillende opvattingen van tuinaanleg in andere werelddelen tentoongesteld.

De Italiaanse tuin
Een strak maar vriendelijk laantje leidt naat het Toscaanse paviljoen. Ondanks een niet geheel doorgevoerde symmetrie, is eer wel evenwicht in de tuin. Dit dynamische evenwicht is, net als de verschillende niveaus, karakteristiek voor veel Italiaanse tuinen.

De Bordertuin
Hier worden we verrast door de diverse combinaties van vaste planten, rozen, grassen en bolgewassen. Er is geen tuintype dat zo duidelijk de tijd van het jaar aangeeft als een vastplantentuin.

Het Bamboebos
In de negentiende eeuw waren bamboes in tuinen een exclusiviteit. Tegenwoordig worden steeds meer soorten gevonden en gekweekt die in ons klimaat goed gedijen.  In de Kasteeltuinen Arcen staat een enorme collectie bamboes, van bodembedekkende tot meer dan zeven meter hoge soorten.

De Rotstuin
In de Rotstuin ligt ongeveer een miljoen kilo natuursteen uit de Ardennen. Deze blokken geven de tuin een natuurlijke uitstraling. Door de combinatie van rotsblokken en naaldbomen wanen we ons in het hooggebergte.


 natuur-vogels-japans kraanvogel
nederland-limburg-arcen-kasteeltuinen
De Oosterse tuin
In de Oosterse tuin worden we meteen verrast door het authentiek Thaise vissershutje dat midden in één van de grasvelden staat. Door de beplanting en de karakteristieke in bonsaivorm gesnoeide bomen straalt de tuin een oosters sfeer uit.

De Acertuin
In de Acertuin is een grote diversiteit aan Japanse esdoorns te bewonderen. Zowel in het voorjaar, wanneer het blad net uit de knop gekomen is, als in het najaar is deze tuin een prachtig kleurenfestijn. Deze langzame groeiers hebben warme kleuren en sierlijke grillige bladvoren.

Een fotoreportage over de kasteeltuinen: klik hier  

maandag 18 juni 2012

Nederland Gelderland Nijmegen Ouderlijkhuis moeder Karl Marx


nederland-gelderland-nijmegen
nederland-gelderland-nijmegen
In Nijmegen in de Grotestraat 33 woonde vroeger Isaac Presburg, voorganger in de synagoge aan de Nonnenstraat. Zijn dochter Henriëtte trouwde in 1814 met de Duitser Henrich Marx. Hun zoon Karl werd wereldberoemd. Een andere dochter van Isaac, Sophie, trouwde in 1820 met Leon Philips. Hun zoon Philip stichtte samen met kleinzoon Gerard in 1891 een gloeilampenfabriek in Eindhoven. Het Marxisme en de multinational Philips hebben dus merkwaardigerwijs dezelfde Nijmeegse wortels!

Nederland Gelderland Nijmegen Kronenburgpark



nederland-gelderland-nijmegen-kronenburgpark
nederland-gelderland-nijmegen-kronenburgpark
Het Kronenburg park in Nijmegen is bezongen door Frank Boeijen. Het park is een stadpark in Engelse landschapsstijl aangelegd tijden de stadsuitleg van 1880 door de Leuvense tuinarchitect Lieven Rosseels. De grote variatie aan boomsoorten – meer dan honderdvijftig – en de hoogteverschillen maken het park uniek voor Nederland. Hier is een gedeelte van de stadsmuur bewaard gebleven, wat een goed idee geeft van de indrukwekkende vestingwerken die eens deze stad hebben omgeven. Van rechts naar links zijn te zien: de nooit afgebouwde St. Jacobstoren uit 1525, het Rondeel (1527) en de imposante Kruittoren (1425).
 Ze maakten deel uit van de 15e eeuwse ommuring van de stad Nijmegen.


nederland-gelderland-nijmegen-kronenburgpark
nederland-gelderland-nijmegen-kronenburgpark
Na de ontmanteling formeerde zich eind 19e eeuw een club van Nijmeegse middenstanders die bezorgd waren over het culturele gehalte van de stadsuitbreiding. Deze Vereniging tot Verfraaiing van Nijmegen en het Schependom stichtte in dit park het hertenkamp in 1912, onderhield de eendenvijver en schonk de stad vier banken en het beeld van de leeuw (1886).
nederland-gelderland-nijmegen-kronenburgpark
De stenen leeuw is gebeeldhouwd door vader en zoon Leeuw in 1886. Er zat flink wat creativiteit in de familie, want de jongste telg Oscar zou veel furore maken als architect (o.a. van Concertgebouw De Vereniging).
Speelse elementen in het park zijn de ‘Sprookjesgrot’, het eendenhuisje en de waterpartijen met voliére. Vanaf deze plek is de dertig meter hoge Kruittoren in volle omvang te zien. Het park is een waterwingebied. Na een choleraepedemie in 1865, die duizenden slachtoffers eiste, was de roep naar zuiver bronwater groot. Het Kronenburgpark bleek daarvoor erg geschikt, en is dat nu nog steeds.

zondag 17 juni 2012

Nederland Utecht Rhenen Militair ereveld Grebbeberg


nederland-utrecht-rhenen-militair ereveld grebbeberg
nederland-utrecht-rhenen-militair ereveld grebbeberg
Dit jaar (2012) werd een bezoek gebracht aan het Militair ereveld Grebbeberg.

“Ver van het gewoel der groote steden
Waar de Gebbestrijd werd uitgestreden,
Rusten tussen het stille groen,
Zij, die door hun plicht te doen,
Nimmer meer teruggekomen zijn.
Wandelaar, die daar flaneert
En de Grebbeberg passeerd,
Loop niet gedachteloos voorbij,
Ook voor U toch stieven zij.”

Het militair ereveld Grebbeberg is de laatste rustplaats van Nederlandse militairen die in de meidagen van 1940 sneuvelden. Meer dan vierhonderd van hen vielen destijds in de strijd om het zuidelijkste gedeelte van de Grebbelinie.
Zij zijn begraven in de grond die zij met hun leven hebben verdedigd. Sinds 1946 worden er regelmatig militairen herbegraven die elders in Nederland zijn gesneuveld en in familiegraven lagen begraven. Het ereveld telt nu bijna achthonderdvijftig graven.
Tegenwoordig is het moeilijk voor te stellen wat voor korte, maar hevige strijd zich in dit gebied heeft afgespeeld. De enige overgebleven herinneringen zijn de bunkers en de stukken gewapend beton die her en der uit de grond steken.


nederland-utrecht-rhenen-militair ereveld grebbeberg
nederland-utrecht-rhenen-militair ereveld grebbeberg
Bijzondere betekenis

In de omgeving waar nu de begraafplaats is gesitueerd, is gevochten voor de vrijheid van ons land. Ondanks de overmacht van het Duitse leger, hield men de strijd ruim vier dagen vol. Na de overgave werden de Nederlandse en Duitse slachtoffers op de plaats van het strijdtoneel begraven. Deze gegraafplaats op de Grebbeberg werd hiermee de eerste oorlogsbegraafplaats van Nederland. Na de oorlog werden de stoffelijke resten van de Duitse militairen overgebracht en herbegraven op de begraafplaats voor Duitse gesneuvelden te Ysselsteyn in Limburg.

De Grebbelinie

De Grebbeberg vormde een belangrijk onderdeel van de verdediging van ons land tegen de Duitse troepen.

vrijdag 15 juni 2012

Nederland Gelderland Wageningen Natuurgebied de Blauwe Kamer

De rivier vormt hier het landschap. In het natuurgebied de Blauwe Kamer heeft het water van de Nederrijn vrij spel. De zomerdijk is in 1992 afgegraven, zodat het gebied regelmatig overstroomt. De natuur in de Blauwe Kamer is dankzij de overstromingen voortdurend in beweging en ontwikkeling.

De dynamiek van de rivier zorgt voor hoogteverschillen en trekt bijzondere planten en dieren aan. Bloemrijke graslanden geven dit natuurgebied kleur. Op diverse plaatsen groeit wilgenbos en zijn moerassen ontstaan. In dit gebied komen ruim tweehonderd vogelsoorten en  driehonderd plantensoorten voor. Ook de beven voelt zich hier thuis.


natuur-vogels-ooievaar
natuur-vogels-ooievaar
Vogelparadijs

Voor vogelliefhebbers is de Blauwe Kamer een waar paradijs. De vogelkijkhut biedt uitzicht over het vogelrustgebied. Zo komen hier de lepelaars, talingen, kwartelkoningen, steltlopers en torenvalken voor. Met  een beetje geluk een vis- of slangenarend.

Galloways en koniks

In het gebied lopen halfwilde galloways en koniks vrij rond in kuddes. Galloways zijn runderen en koniks zijn paarden. De dieren kunnen prima voor zichzelf zorgen, ook in de winter. Bij hoogwater zoeken ze een veilig heenkomen op hoger gelegen gebieden.



natuur-landschappen
Restanten uit het verleden
In de Blauwe Kamer staan restanten van een steenfabriek. Deze fabriek bakte tussen 1890 en 1975 bakstenen van rivierklei. In de hoogtijddagen na de Tweede Wereldoorlog verlieten iedere week 500.000 stenen de fabriek. De wijk Tuindorp in Utrecht  is voor een groot deel met stenen uit de Blauwe Kamer gebouwd. Nu wordt het gebruikt door koniks, grootoorvleermuizen en wilde bijen om te schuilen in deze ruïne.

zondag 10 juni 2012

Nederland Gelderland Nijmegen het Valkhof



nederland-nijmegen-valkhof
nederland-nijmegen-valkhof
Het beroemdste en belangrijkste stuk grond van Nijmegen is het Valkhof. De Romeinen stichtten hier het Oppidum Batavorum (de hoofdstad der Bataven), dat  rond het jaar 700 door de Bataafse opstandeling Julius Civilis in brand werd gestoken. In de laat-Romeinense tijd (derde vierde eeuw) lag hier een militaire versterking. Keizer Karel de Grote bouwde hier aan het eind van de achtste eeuw een palts (paleis), dat uitgroeide tot één van zijn belangrijkste residenties. Zelfs de Noormannen hadden het Valkhof een winter in hun bezit. Ook latere keizers van het Rooms-Duitse Rijk waren regelmatig te vinden op het Valkhof. Keizer Frederik Barbarossa breidde de burcht in 1155 flink uit. Deze burcht heeft vele eeuwen stand gehouden, maar viel in 1796 ten prooi aan de slopershamer. Onder invloed van nieuwe  politieke ideeën vond men het onderhoud van de oude burcht te duur. De protesterende Nijmeegse burgerij heeft kunnen bedingen dat in ieder geval de twee kapellen gespaard werden. Overigens niet vanwege hun religieuze karakter, maar omdat men dacht dat het van oorsprong ‘Heidensche (=Romeinse) tempels waren en zo een curiositeit  vormden voor de stad. Er werd zelfs beweerd dat Julius Ceasar in hoogsteigen persoon de tempels had ingewijd. Ten onrechte, zo bleek achteraf, maar gelukkig is daardoor wel iets van de burcht bewaard gebleven.


nederland-nijmegen-valkhof

nederland-nijmegen-valkhof
De St. Nicolaaskapel stamt voor een deel uit 1030 en is daarmee een van de oudste, nog bestaande stenen gebouwen in Nederland. Het is bovendien een zeldzaam voorbeeld van Byzantijnse architectuur in noord-west Europa. Normaal hebben kerken in deze streken een kruisvormige plattegrond. Byzantijnse kerken hebben daarentegen meestal een vierkante, ronde of veelhoekige grondvorm. Mogelijk is deze bouwstijl een kunstzinnige erfenis van de Byzantijnse prinses Theophano. Deze gemalin van keizer Otto II was aan het eind van de 10e eeuw vaak op het Valkenhof en zorgde voor een grote culturele vernieuwing. Mogelijk heeft ze de nieuwe bouwwijze meegenomen in haar culturele bagage uit Klein-Azië. Markant is in ieder geval dat de verering van de heilige Nicolaas, naar wie de kapel is vernoemd, ook uit die afkomstig is. Een andere verklaring voor de zestienhoekige vorm van de kapel is dat de architect zich liet inspireren door de Paltskapel van Karel de Grote in Aken, die weer gebouwd is naar Romeinse voorbeelden uit Italië. Rond de  ingang zijn nog goed de grote, oorspronkelijke 11e eeuwse stenen te zien. Aan de achterkant van de muur is te zien, dat met de bouw van de kapel ook gebruik is gemaakt van Romeins materiaal (waaronder dakpannen en bakstenen).

nederland-nijmegen-valkhof
De St.Maartenskapel, of Barbarossaruïne, is gebouwd in 1155 en zat aan de burcht vast. Wat van de St. Maartenskapel rest, is eigenlijk alleen maar de halfronde apsis en een klein deel van het koor. In de binnenmuur ziet u een aantal bogen waar een tussenvloer op rustte. Dat was de scheidslijn tussen een relatief lage benedenkerk en een hoge bovenkerk. Merkwaardigerwijs lijken in de buitenmuur de verhoudingen precies tegenovergesteld. Ook voor deze kapel is ouder bouwmateriaal hergebruikt. Zo zijn de marmeren hoekzuilen Romeins en de daarop liggende kapitelen uit de tijd van Karel de Grote. Ook op het Valkhof is in de Tweede Wereldoorlog flink gevochten. De bezetter had er stellingen aangebracht om de Waalbrug te verdedigen. Wonder boven wonder zijn de twee kapellen in het strijdgewoel gespaard gebleven.

woensdag 6 juni 2012

Nederland Gelderland Nijmegen Lange Hezelstraat


De Lange Hezelstraat in Nijmegen was in de Romeinse tijd al een belangrijke doorvoerweg. In de middeleeuwen groeide deze straat uit tot de belangrijkste handelsroute in deze regio. Daarmee mag de Hezelstraat zich met recht de oudste winkelstraat van Nederland noemen. Als één van de eerste Nederlandse steden verschenen hier in de dertiende eeuw al stenen huizen.
Ze waren soms wel vijftien meter hoog, een bouwhoogte die pas in de jaren vijftig van de vorige eeuw is geëvenaard! Achter de gevels, van de huidige panden aan de Hezelstraat, gaan nu nog steeds de resten schuil van acht eeuwen huizenbouw. 

De panden op de nummers 50-52 geven hun middeleeuwse geheimen prijs. De meeste gevels zijn daarentegen redelijk nieuw en stammen uit de periode rond 1900. Op meerdere plaatsen zijn Jugendstilelementen te ontdekken, zoals in de gevels van de nummers 97-103, 90, 41a en 37.
Kenmerkend voor Jugendstil, ook wel Art Nouveau genoemd, zijn levendige, natuurlijke vormen en het gebruik van ambachtelijke bouwmaterialen zoals hout, glas in lood, tegeltableaus, geglazuurde baksteen en gietijzer. Ook andere panden zijn bijzonder aardig om te zien.  Kijk vooral omhoog. Daar kunt u ontdekken hoe rijk en gevarieerd de architectuur in de Lange Hezelstraat in feite is.